toelichting op het thema

Energietransitie, het resultaat van noodzakelijke revolutie?

Het is een feit: de aarde biedt ons voldoende duurzame of, anders gezegd, hernieuwbare bronnen zoals wind, water, aardwarmte en de zon om volledig in onze eigen energiebehoefte te voorzien. Inzetten op de overgang van fossiele brandstoffen naar hernieuwbare energiebronnen -  energietransitie - kan onderbouwd worden door een drietal ontwikkelingen. 

1. Fossiele brandstoffen (olie, kolen en gas) zijn verantwoordelijk voor de CO2 uitstoot.
2. Geopolitiek gezien worden wij in Europa steeds meer afhankelijk van landen als Rusland, Iran en Irak.
3. De vraag naar fossiele energie uit nieuwe, groeiende markten als China en India zal toenemen.
4. Over 50 jaar is de fossiele voorraad mogelijk uitgeput.

Redenen te over om aan de slag te gaan met hernieuwbare bronnen. Toch gaat de transitie in Nederland met de snelheid van een slak. Op dit moment is ca. 3,4 % van de energie in Nederland op een duurzame wijze opgewekt. In 2020 zal dat 14 % moeten zijn. Met de huidige inzet gaan we dat niet realiseren. Dat weten we al een tijdje, maar het schijnt nog niet echt in de landelijke politieke gelederen geland te zijn. In dat licht biedt de val van het kabinet Balkenende IV nieuwe mogelijkheden.  

De noodzaak om de energietransitie te realiseren wordt intussen in meerderheid bij de bevolking en de politiek wel erkend. De vraag is vooral of de urgentie daarvan nog te zeer wordt onderschat. Wat is de noodzaak om zo snel mogelijk over te gaan op hernieuwbare energiebronnen? En is hier dan sprake van een technische noodzaak of zijn er andere noden zoals maatschappelijke en economische?